Pagan Federation Druïdisme Informatie-Pakket

door David Smith

(copyright 1992, alle rechten voorbehouden)

Vertaling door Peter van den Berg van de Orde van Barden, Ovaten en Druïden. Onze dank aan Philip Carr-Gomm voor het gebruik van enkele fragmenten uit zijn boeken.

Inleiding

Deze introductie over het druïdisme is afkomstig van de Orde der Barden, Ovaten en  Druïden. Deze Britse druïden-vereniging telt heel wat leden, waaronder een aanzienlijk aantal in Vlaanderen en Nederland.

Bijna iedereen kent de druïde Panoramix uit de Asterix stripalbums. Wat velen echter niet weten is dat de echte leer der druïden nog heden ten dage door veel mensen gevolgd wordt. Ook in de Nederlanden.

De eeuwenoude traditie van de druïden is één van de Westerse spirituele tradities die, door de opkomst van het Christendom, een periode op de achtergrond is beoefend. In de huidge tijd voelen veel mensen zich weer aangesproken door de denkbeelden van deze leer. Druïdisme is een levende, met de tijd meegaande traditie die toch stevig geworteld is in het verleden.

Voor druïden staat de onderlinge verbondenheid van alle leven centraal. Dit resulteert in een respectvolle benadering van alle elementen in de natuur. Op de wisselingen van de seizoenen vieren druïden dan ook feesten. Daar tussendoor worden nog eens vier vuurfeesten gehouden, waarin aandacht voor natuur en spiritualiteit en creativiteit centraal staan.

Druïden werken vaak in kleine groepjes of alleen (zowel in esoterisch als in exoterisch opzicht) aan de koestering en bescherming van de natuurlijke wereld. Hierbij staat de relatie tussen het individu en de natuurlijke en spirituele wereld centraal. Een ander hoofdpunt in het werk van druïden is de ontwikkeling van hun spirituele, intellectuele, emotionele, fysieke en artistieke potentiëlen.

Druïden kennen geen dogma's en geen strakke organisatievorm of heilig boek. Ieders meningen worden gerespecteerd, maar het respect voor alle leven staat voorop.

De Traditie der Druïden:

De eeuwenoude leer van de Druïden vertegenwoordigt één van de bronnen van inspiratie in de Westerse Spirituele Traditie. Druïden (v/m) waren magiërs en dichters, raadgevers en genezers, sjamanen en filosofen. Pré-Keltische Druïden bouwden in de oudheid steencirkels en aanbaden de natuur in haar vele verschijningen. De Kelten combineerden later de inspirerende esoterische, wiskundige en technische vaardigheden van deze steentijd-mensen met hun eigen flamboyante kunstzinnigheid en traditionele wijsheden, waarna het Druïdisme ontstond zoals door de Grieken en Romeinen beschreven is. Alhoewel deels onderdrukt door de opkomst van het Christendom, bleef het Druïdisme voortleven door het werk in de Bardische scholen en folkloristische tradities en gewoonten in Ierland, Schotland, Wales, Engelanden Bretagne. In de 18e eeuw ontstond een opleving van Druïdische praktijken, die heden nog voortduurt. De Orde van Barden Ovaten & Druïden,waarvan de wortels teruggaan tot 1717, wijdt zich aan het presenteren van de Traditie der Druïden op een manier die geheel betrekking heeft op de noden van onze tijd, en toch stevig geworteld is in haar verleden en afkomst. Barden, Ovaten en Druïden

De klassieke druïden kenden een indeling in drie specifieke groepen, met elk specifieke functies en taken en een eigen opleidingstraject. Oude tekstbronnen geven voldoende informatie om een goed beeld te krijgen van de aard van elk van deze groepen. Ook de hedendaagse druïden-opleidingen bij de OBOD werken volgens deze indeling.

De drie opleidingsfasen moeten gezien worden als verschillende niveaus van verdieping, niet als hiërarchische niveaus.

Barden: Ontwikkelen van creatieve krachten en leven in harmonie met de aarde.

Ovaten: Begrijpen van de natuur van tijd, dood en wedergeboorte en werken aan een natuurlijke gezondheid.

Druïden: Meesters in de leer, Begeleiders van Rituelen. Filosofen, Adviseurs, Rechters.

Barden:

Hoewel een bard het eerste opleidingsniveau van een druïde vertegenwoordigt, mogen we niet de vergissing begaan te veronderstellen dat een bard in enig opzicht een lage of inferieure positie ten opzichte van druïden inneemt.

Het werk van barden omvat: Contact leggen met het verleden en de wereld van de natuur.

Werken met de achtvoudige cyclus der seizoenen. (verschaft inzicht in verbondenheid tussen verschillende levenscycli).

Werken met eigen erfgoed, stamboom en mythologie en verhalen van de stam.

Werken met inspiratie; openstellen voor de eigen creativiteit.

Werken met de krachten van de vier elementen:

AARDE (practische zin en sensualiteit)

WATER (ontvankelijkheid en emotionaliteit)

LUCHT (redeneren)

VUUR (intuïtie en enthousiasme)

Werken met rituelen, visualisatie en meditatie (waardoor de kanalen voor creatieve kracht geopend worden)

Onderstaande fragmenten uit het boek 'De Druïden' van Philip Carr-Gomm (pagina 60/61) geven inzicht in het doel van het Bardische werk:

Veel van de problemen waaronder we in de moderne wereld gebukt gaan, worden veroorzaakt door onze onderdruking en ontkenning van het artistieke, in al zijn vormen. Modern hersenonderzoek laat zien dat de meeste mensen voornamelijk werken met hun dominerende celebrale hersenhelft, waar de functie van het analytische denken zetelt. De tegenovergestelde hersenhelft heeft in onze huidige manier van leven minder te vertellen - en dat is juist de hersenhelft die verantwoordelijk is voor synthetische vormen van denken en uiten: het is de hersenhelft die ten grondslag ligt aan de artistieke expressie. Algemeen wordt aanvaard dat we pas complete mensen kunnen worden wanneer we beide kanten van onszelf de mogelijkheid tot ontwikkeling en expressie bieden.

Om te kunnen functioneren ontwikkelt ons verstand onderscheidingen, categoriën, mentale constructies, waarmee ervaringen begrepen en dienovereenkomstig verwerkt kunnen worden. Dat is een vermogen dat essentieel is voor ons voortbestaan en de vooruitgang van de wereld.
Problemen ontstaan wanneer dit vermogen om referentiekaders te ontwikkelen niet wordt geneutraliseerd door het vermogen om ze te overstijgen door ons open te stellen voor het bovenrationele -de onverklaarbare innerlijke werelden die niettemin onbetwistbaar bestaan. Met name poëzie en muziek zijn uitstekende hulpmiddelen om deze kaders en gezichtspunten te overstijgen. Geluid, gesproken, gezongen of gespeeld, verlegd grenzen, opent nieuwe horizonten, wekt energieën op die het intellect alleen niet kan bevatten of categoriseren. En dat is de kracht van de bard - onze grenzen, onze referentiekaders oplossen - al was het maar voor een kort ogenblik.

Het doel van het werk van de bard raakt de kern van het gedachtengoed der druïden; het leren beheersen van de krachten der voorbrenging. Op het niveau van de bard betekent dit het voortbrengen van creatieve werken - muziek, liederen, poëzie en kunst in al zijn vormen.

Ovaten:

Het werk van ovaten omvat: Leren toepassen van genezende krachten door kennis van kruiden, bomen en dieren en door het toepassen van natuurwetten op het menselijk lichaam en de menselijke psyche. Begrip krijgen van de verborgen dynamiek van de tijd en van de werkelijkheid van de wereld der geesten. Ontwikkelen van het vermogen om contact te hebben met een wereld waar de tijd overstegen wordt. Waarzeggen, als meer ontwikkelde vorm van het zoeken naar voortekenen. Toepassen van diviniatietechnieken voor tastbare zaken (bijv. water en metaal zoeken)

Onderstaande fragementen uit 'De Druiden' van Philip Carr-Gomm (pagina 66/67 en 70) geven inzicht in het werk van ovaten.

Door zich bezig te houden met de processen van dood en wedergeboorte behelst de studie van de ovaat vooral de kennis van bomen, kruiden en genezing. De wereld van de planten is een geweldige leraar op het gebied van de wetten van dood en wedergeboorte, offer en verandering, en de boom is de hoogste leraar wat de mysteriën van de tijd betreft, aangezien zijn wortels voor het grootste deel onzichtbaar zijn in het verleden en onbewuste, terwijl zijn vruchten en bladeren eveneens voor het merendeel voor ons verborgen blijven in de hoogten van het bovenbewustzijn, de potentie voor de toekomst bevattend in de zaden die op het jusite moment naar de aarde zullen vallen.

De kunst van het genezen heeft te maken met het toepassen van de natuurwetten op het menselijk lichaam en de menselijke psyche. Als ons hart, ons verstand en ons lichaam niet meer in harmonie verkeren met de natuur, lijden we. De ovaat bestudeerd het gebruik van natuurlijke remedies - de kracht van planten, de vier elementen, de zon, de maan en de sterren.

De ovaat bouwt voort op de band met de innerlijke wereld die in de bardenstudie is gelegd. Hij combineert dat met zijn vermogen om zich in de tijd te verplaatsen, zodat hij de bovenpersoonlijke creatieve krachten tevens kan sturen. Dat kan de vorm van profetieën aannemen, in de zin dat zij te maken hebben met het aspect van de tijd dat wij de 'toekomst' noemen, of met verhulde niveaus van de werkelijkheid die verheldering en communicatie vereisen.

Druïden:

De reden dat we voor ons geestesoog de druïde zien als een oude man is wellicht ten dele het gevolg van het besef dat tegen de tijd dat men de opleiding van bard en ovaat heeft afgerond men beslist al bejaard moet zijn!

Filosofen als begeleiders van rituelen:


In de klassieke teksten wordt nimmer naar druïden verwezen als priesters, maar wel als filosofen.
Aanvankelijk is dat een beetje verwarrend omdat we weten dat zij ceremoniën dirigeerden, maar als we begrijpen dat de filosofie van de druïde een natuur-, aarde- of zonnereligie is, in tegenstelling tot de geopenbaarde godsdiensten zoals christendom en islam, dan kunnen we ook inzien dat zij niet fungeren als bemiddelaars tussen god en de mens, maar als degenen die het ritueel leiding geven. Een druïde houdt zich bezig met de mens en zijn relatie tot de wereld
De drie werelden kunst, natuur en filosofie maken deel uit van de drie stappen in de traditie van de druïden. Uiteindelijk zijn we in staat onze artistieke belangstelling te verenigen met onze spirituele insteresses en onze zorg om onze omgeving.


De bard, ovaat en druïde zijn één persoon met beide voeten op de aarde.

We hoeven zelf niet zo'n 'totaal mens' te zijn die al deze capaciteiten en interesses in zich heeft, maar de druïde als model is altijd aanwezig (en is dat al duizenden jaren) om ons aan te moedigen en te leiden, om voor ons licht te werpen op een pad dat noch uniform noch gepredestineerd is, maar voor ons uniek en aangelegd met eigen ervaringen en onze creatieve geest.

Voor meer informatie over Druidisme zie onze Links

 

Aanbevolen literatuur: De Keltische Traditie & Druïdisme

  • Keltische tekens & Symbolen: Door Iain Zaczek, uitgegeven door Atrium, 1985

  • De Heilige Graal: een legende voor deze tijd, Door Malcolm Godwin, uitgegeven door Elmar

  • Keltische Mythen: Door Miranda Green, uitgegeven door Tirion-Baarn, 1993

  • De Keltische Traditie: Door Caitlín Matthews, uitgegeven door Ankh-Hermes bv Deventer, 1993

  • De Wijsheid der Druïden: Het licht van het Westen, Door E. Coarer-Kalondan, uitgegeven door Ankh-Hermes bv Devent 1974

  • De Druïden: De Herleving van een Traditie, Door Philip Carr-Gomm, uitgegeven door De Driehoek BV, 1992

  • Alles door Philip Carr-Gomm

  • Der Dierenorakel van de Druïden: Door Philip & Stephanie Carr-Gomm, uitgeven door Gottmer/H.J.W. Becht, 1999

  • Het Keltische Dodenboek: Een Gids voor uw Reis naar de Keltische Bovennatuurlijke Wereld, Door Caitlin Matthews, uitgegeven door De Ring, De Zilk, 1992

  • De Graal: Tussen heidense en christelijke erfenis, Door Koenraad Logghe, uitgegeven door, Stichting mens & Kultuur, 1997

  • De Keltische Maankalender in het Zonnejaar: Door Ko Lancester, Uitgegeven door Dr Ring, 1994