Pagan Federation Druïdisme Informatie-Pakket
door David Smith
(copyright 1992, alle rechten voorbehouden)
Vertaling door Peter van den Berg van de Orde van Barden, Ovaten en
Druïden. Onze dank aan Philip Carr-Gomm voor het gebruik van enkele fragmenten
uit zijn boeken.
Inleiding

Deze introductie over het druïdisme is afkomstig van de Orde der Barden,
Ovaten en Druïden. Deze Britse druïden-vereniging telt heel wat
leden, waaronder een aanzienlijk aantal in Vlaanderen en Nederland.
Bijna iedereen kent de druïde Panoramix uit de Asterix stripalbums. Wat
velen echter niet weten is dat de echte leer der druïden nog heden ten dage
door veel mensen gevolgd wordt. Ook in de Nederlanden.
De eeuwenoude traditie van de druïden is één van de Westerse spirituele
tradities die, door de opkomst van het Christendom, een periode op de
achtergrond is beoefend. In de huidge tijd voelen veel mensen zich weer
aangesproken door de denkbeelden van deze leer. Druïdisme is een levende, met
de tijd meegaande traditie die toch stevig geworteld is in het verleden.
Voor druïden staat de onderlinge verbondenheid van alle leven centraal. Dit
resulteert in een respectvolle benadering van alle elementen in de natuur. Op
de wisselingen van de seizoenen vieren druïden dan ook feesten. Daar
tussendoor worden nog eens vier vuurfeesten gehouden, waarin aandacht voor
natuur en spiritualiteit en creativiteit centraal staan.
Druïden werken vaak in kleine groepjes of alleen (zowel in esoterisch als
in exoterisch opzicht) aan de koestering en bescherming van de natuurlijke
wereld. Hierbij staat de relatie tussen het individu en de natuurlijke en
spirituele wereld centraal. Een ander hoofdpunt in het werk van druïden is de
ontwikkeling van hun spirituele, intellectuele, emotionele, fysieke en
artistieke potentiëlen.
Druïden kennen geen dogma's en geen strakke organisatievorm of heilig boek.
Ieders meningen worden gerespecteerd, maar het respect voor alle leven staat
voorop.
De eeuwenoude leer van de Druïden vertegenwoordigt één van de bronnen van
inspiratie in de Westerse Spirituele Traditie. Druïden (v/m) waren magiërs en
dichters, raadgevers en genezers, sjamanen en filosofen. Pré-Keltische Druïden
bouwden in de oudheid steencirkels en aanbaden de natuur in haar vele
verschijningen. De Kelten combineerden later de inspirerende esoterische,
wiskundige en technische vaardigheden van deze steentijd-mensen met hun eigen
flamboyante kunstzinnigheid en traditionele wijsheden, waarna het Druïdisme
ontstond zoals door de Grieken en Romeinen beschreven is. Alhoewel deels
onderdrukt door de opkomst van het Christendom, bleef het Druïdisme voortleven
door het werk in de Bardische scholen en folkloristische tradities en
gewoonten in Ierland, Schotland, Wales, Engelanden Bretagne. In de 18e eeuw
ontstond een opleving van Druïdische praktijken, die heden nog voortduurt. De
Orde van Barden Ovaten & Druïden,waarvan de wortels teruggaan tot 1717,
wijdt zich aan het presenteren van de Traditie der Druïden op een manier die
geheel betrekking heeft op de noden van onze tijd, en toch stevig geworteld is
in haar verleden en afkomst.
De klassieke druïden kenden een indeling in drie specifieke groepen, met
elk specifieke functies en taken en een eigen opleidingstraject. Oude
tekstbronnen geven voldoende informatie om een goed beeld te krijgen van de
aard van elk van deze groepen. Ook de hedendaagse druïden-opleidingen bij de
OBOD werken volgens deze indeling.
De drie opleidingsfasen moeten gezien worden als verschillende niveaus van verdieping, niet als hiërarchische niveaus.
Barden: Ontwikkelen van creatieve krachten en leven in harmonie met de aarde.
Ovaten: Begrijpen van de natuur van tijd, dood en wedergeboorte en werken aan een natuurlijke gezondheid.
Druïden: Meesters in de leer, Begeleiders van Rituelen. Filosofen,
Adviseurs, Rechters.
Barden:
Hoewel een bard het eerste opleidingsniveau van een druïde
vertegenwoordigt, mogen we niet de vergissing begaan te veronderstellen dat
een bard in enig opzicht een lage of inferieure positie ten opzichte van
druïden inneemt.
Het werk van barden omvat:
Werken met de achtvoudige cyclus der seizoenen. (verschaft inzicht in verbondenheid tussen verschillende levenscycli).
Werken met eigen erfgoed, stamboom en mythologie en verhalen van de stam.
Werken met inspiratie; openstellen voor de eigen creativiteit.
Werken met de krachten van de vier elementen:
AARDE (practische zin en sensualiteit)
WATER (ontvankelijkheid en emotionaliteit)
LUCHT (redeneren)
VUUR (intuïtie en enthousiasme)
Werken met rituelen, visualisatie en meditatie (waardoor de kanalen voor
creatieve kracht geopend worden)
Onderstaande fragmenten uit het boek 'De Druïden' van Philip Carr-Gomm
(pagina 60/61) geven inzicht in het doel van het Bardische werk:
Veel van de problemen waaronder we in de moderne wereld gebukt gaan, worden
veroorzaakt door onze onderdruking en ontkenning van het artistieke, in al
zijn vormen. Modern hersenonderzoek laat zien dat de meeste mensen
voornamelijk werken met hun dominerende celebrale hersenhelft, waar de functie
van het analytische denken zetelt. De tegenovergestelde hersenhelft heeft in
onze huidige manier van leven minder te vertellen - en dat is juist de
hersenhelft die verantwoordelijk is voor synthetische vormen van denken en
uiten: het is de hersenhelft die ten grondslag ligt aan de artistieke
expressie. Algemeen wordt aanvaard dat we pas complete mensen kunnen worden
wanneer we beide kanten van onszelf de mogelijkheid tot ontwikkeling en
expressie bieden.
Om te kunnen functioneren ontwikkelt ons verstand onderscheidingen,
categoriën, mentale constructies, waarmee ervaringen begrepen en
dienovereenkomstig verwerkt kunnen worden. Dat is een vermogen dat essentieel
is voor ons voortbestaan en de vooruitgang van de wereld.
Problemen
ontstaan wanneer dit vermogen om referentiekaders te ontwikkelen niet wordt
geneutraliseerd door het vermogen om ze te overstijgen door ons open te
stellen voor het bovenrationele -de onverklaarbare innerlijke werelden die
niettemin onbetwistbaar bestaan. Met name poëzie en muziek zijn uitstekende
hulpmiddelen om deze kaders en gezichtspunten te overstijgen. Geluid,
gesproken, gezongen of gespeeld, verlegd grenzen, opent nieuwe horizonten,
wekt energieën op die het intellect alleen niet kan bevatten of categoriseren.
En dat is de kracht van de bard - onze grenzen, onze referentiekaders oplossen
- al was het maar voor een kort ogenblik.
Het doel van het werk van de bard raakt de kern van het gedachtengoed der druïden; het leren beheersen van de krachten der voorbrenging. Op het niveau van de bard betekent dit het voortbrengen van creatieve werken - muziek, liederen, poëzie en kunst in al zijn vormen.
Het werk van ovaten omvat: Onderstaande fragementen uit 'De Druiden' van Philip Carr-Gomm (pagina
66/67 en 70) geven inzicht in het werk van ovaten. Door zich bezig te houden met de processen van dood en wedergeboorte
behelst de studie van de ovaat vooral de kennis van bomen, kruiden en
genezing. De wereld van de planten is een geweldige leraar op het gebied van
de wetten van dood en wedergeboorte, offer en verandering, en de boom is de
hoogste leraar wat de mysteriën van de tijd betreft, aangezien zijn wortels
voor het grootste deel onzichtbaar zijn in het verleden en onbewuste, terwijl
zijn vruchten en bladeren eveneens voor het merendeel voor ons verborgen
blijven in de hoogten van het bovenbewustzijn, de potentie voor de toekomst
bevattend in de zaden die op het jusite moment naar de aarde zullen
vallen. De kunst van het genezen heeft te maken met het toepassen van de
natuurwetten op het menselijk lichaam en de menselijke psyche. Als ons hart,
ons verstand en ons lichaam niet meer in harmonie verkeren met de natuur,
lijden we. De ovaat bestudeerd het gebruik van natuurlijke remedies - de
kracht van planten, de vier elementen, de zon, de maan en de sterren. De ovaat bouwt voort op de band met de innerlijke wereld die in de
bardenstudie is gelegd. Hij combineert dat met zijn vermogen om zich in de
tijd te verplaatsen, zodat hij de bovenpersoonlijke creatieve krachten tevens
kan sturen. Dat kan de vorm van profetieën aannemen, in de zin dat zij te
maken hebben met het aspect van de tijd dat wij de 'toekomst' noemen, of met
verhulde niveaus van de werkelijkheid die verheldering en communicatie
vereisen.
Filosofen als begeleiders van rituelen: We hoeven zelf niet zo'n 'totaal mens' te zijn die al deze capaciteiten en
interesses in zich heeft, maar de druïde als model is altijd aanwezig (en is
dat al duizenden jaren) om ons aan te moedigen en te leiden, om voor ons licht
te werpen op een pad dat noch uniform noch gepredestineerd is, maar voor ons
uniek en aangelegd met eigen ervaringen en onze creatieve geest. Voor meer informatie over
Druidisme zie onze Links. Aanbevolen literatuur: De Keltische Traditie &
Druïdisme Keltische tekens & Symbolen: Door Iain Zaczek, uitgegeven door
Atrium, 1985
De Heilige Graal: een legende voor deze tijd, Door Malcolm Godwin,
uitgegeven door Elmar
Keltische Mythen: Door Miranda Green, uitgegeven door Tirion-Baarn, 1993
De Keltische Traditie: Door Caitlín Matthews, uitgegeven door
Ankh-Hermes bv Deventer, 1993
De Wijsheid der Druïden: Het licht van het Westen, Door E.
Coarer-Kalondan, uitgegeven door Ankh-Hermes bv Devent 1974
De Druïden: De Herleving van een Traditie, Door Philip Carr-Gomm,
uitgegeven door De Driehoek BV, 1992
Alles door Philip Carr-Gomm
Der Dierenorakel van de Druïden: Door Philip & Stephanie Carr-Gomm,
uitgeven door Gottmer/H.J.W. Becht, 1999
Het Keltische Dodenboek: Een Gids voor uw Reis naar de Keltische
Bovennatuurlijke Wereld, Door Caitlin Matthews, uitgegeven door De Ring, De
Zilk, 1992
De Graal: Tussen heidense en christelijke erfenis, Door Koenraad Logghe,
uitgegeven door, Stichting mens & Kultuur, 1997
De Keltische Maankalender in het Zonnejaar: Door Ko Lancester,
Uitgegeven door Dr Ring, 1994
kruiden, bomen
en dieren en door het toepassen van natuurwetten op het menselijk lichaam en
de menselijke psyche.De reden dat we voor ons geestesoog de druïde zien als een
oude man is wellicht ten dele het gevolg van het besef dat tegen de tijd dat
men de opleiding van bard en ovaat heeft afgerond men beslist al bejaard moet
zijn!
In de klassieke teksten wordt nimmer naar druïden verwezen als
priesters, maar wel als filosofen.
Aanvankelijk is dat een beetje
verwarrend omdat we weten dat zij ceremoniën dirigeerden, maar als we
begrijpen dat de filosofie van de druïde een natuur-, aarde- of zonnereligie
is, in tegenstelling tot de geopenbaarde godsdiensten zoals christendom en
islam, dan kunnen we ook inzien dat zij niet fungeren als bemiddelaars tussen
god en de mens, maar als degenen die het ritueel leiding geven.
De drie
werelden kunst, natuur en filosofie maken deel uit van de drie stappen in de
traditie van de druïden. Uiteindelijk zijn we in staat onze artistieke
belangstelling te verenigen met onze spirituele insteresses en onze zorg om
onze omgeving.
De bard, ovaat en druïde zijn één persoon met beide voeten op de
aarde.